Retro...λογώντας
Παρασκευή, Αύγουστος 17, 2018
Greek English German
Πέμπτη, 30 Σεπτέμβριος 2010 15:09

Retro...λογώντας

Αρθρογράφος: Παύλος
Βαθμολογήστε το άρθρο
(28 ψήφοι)

Το σαλόνι της Κολωνίας πλησιάζει και όλες οι εταιρείες βρίσκονται επί ποδός πολέμου προκειμένου να ετοιμάσουν τις εκδηλώσεις και τις παρουσιάσεις τους. Παρά την αδιαμφισβήτητη οικονομική δυσπραγία που παρατηρείται διεθνώς, οι πληροφορίες λένε ότι οι Γερμανοί θα δώσουν ιδιαίτερη αίγλη στην φετινή εκδήλωση, καθώς είναι διαπιστωμένο ότι οι μοτοσυκλέτες δεν πωλούνται έτσι απλά όπως πριν από 20 χρόνια, αλλά θέλουν το κάτι παραπάνω σε διαφήμιση και προβολή. Άλλωστε τα μεγέθη έχουν μεγαλώσει πάρα πολύ, οι παίκτες έχουν γίνει υπεράριθμοι και η φθηνή Κίνα είναι έτοιμη...

να ορμήξει σε όλα τα γήπεδα.

Η αγορά όπως διαμορφώνεται παρατηρώντας τα νούμερα σε παγκόσμιο επίπεδο παρουσιάζει μια στατικότητα κυρίως γιατί οι νέες αγορές σε αναδυόμενες οικονομίες αργούν να αναδυθούν. Σήμερα, ίσως περισσότερο από ποτέ άλλοτε, υπάρχει η ανάγκη στις εταιρείες για πρωτότυπες και ανατρεπτικές δημιουργίες. Μοτοσυκλέτες που θα ξεχωρίσουν και θα αποκτήσουν το δικό τους κοινό, προσφέροντας κάτι το διαφορετικό. Ψεκασμοί επανασχεδιάζονται, υβριδικά πρωτοεμφανίζονται, αναρτήσεις επαναρυθμίζονται, ιπποδυνάμεις απελευθερώνονται, αγωνιστικές κατηγορίες ανακατεύονται, πλαίσια επαναπροσδιορίζονται και νέες αισθητικές αποκαλύπτονται. Υπάρχει σαφέστατα ένας οργασμός προόδου που όμως δεν φέρνει τα επιθυμητά νούμερα στις πωλήσεις. Έτσι μέσα στην γενικότερη προσπάθεια να ανέβει ο πήχυς ακόμη ψηλότερα με κάθε τρόπο, όλες οι εταιρείες με παρελθόν παρουσιάζουν και κάποιο μοντέλο με ιστορικό υπόβαθρο, ως σύγχρονη replica δημιουργιών του χθες.

Η Moto Guzzi με το V7 cafe racer, η Kawasaki με το W800, η Triumph με τα Thruxton και Bonneville, η Ducati με τα Sport Classic και GT,  η Honda με τα Cb 1100 και Shadow VT750, η Suzuki με τα TU 250 και RV, η Vespa με τις S και GTV, η Yamaha με το XS-V1, η Harley με όλα σχεδόν τα μοντέλα της, έχουν κρατήσει αυτούσια ή έχουν διαφοροποιήσει ελάχιστα την αισθητική του παρελθόντος, συνδυάζοντάς την με τεχνολογία του σήμερα. Ο συγκεκριμένος τρόπος marketing στις πωλήσεις αποδεικνύεται ιδιαίτερα αποτελεσματικός καθώς από την μια τονίζει την ιστορική δύναμη της εταιρείας και από την άλλη επαναφέρει αγοραστές με θετικές μνήμες από το παρελθόν. Είναι κάτι σαν επιταγή οι εταιρείες να διαθέτουν κάποιο κλασικής φυσιογνωμίας μοντέλο. Ενώ όμως όλοι σχεδόν το έχουν καταλάβει, η εταιρεία με τις περισσότερες κλασικές μοτοσυκλέτες σε λειτουργία, τις περισσότερες αναπαλαιώσεις και τους περισσότερους οπαδούς ιστορικών οχημάτων, αγνοεί την συγκεκριμένη τάση και απέχει επιδεικτικά.

Μιλάω προφανώς για την BMW που δεν έχει κυκλοφορήσει ποτέ κάποια σύγχρονη κλασική μοτοσυκλέτα. Λες και δεν την ενδιαφέρει το παρελθόν, λες και δεν την νοιάζει η ιστορία.  Κάποιοι μπορούν να ισχυριστούν βέβαια ότι το R100R ήταν μια προσπάθεια σύγχρονης αναβίωσης των γυμνών της δεκαετίας του 70 (όπως το R100/7, το R90/6 ή ακόμη και το R75/5). Το σκεπτικό αυτό είναι λάθος καθώς όταν κυκλοφόρησε το R100R η BMW δεν διέθετε κανένα άλλο γυμνό μοντέλο. Η κλασική version έρχεται να συμπληρώσει την γκάμα των σύγχρονων μοντέλων και όχι να κλείσει τρύπες με ότι υπάρχει στην αποθήκη. Η κίνηση που έκανε φέτος να βάψει σε χρώματα Motorsport τα GS για τα 30 χρόνια ζωής του, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Βέβαια ήταν ψήγμα κλασικής επέμβασης αφού απλά βλέπεις μια σύγχρονη αισθητική με συνδυασμό χρωμάτων της δεκαετίας του 80. Η εταιρεία Wunderlich πριν από τρια χρόνια παρουσίασε ένα R1200R σε χρώματα Daytona Orange της δεκαετίας του 70, με εμφάνιση που παρέπεμπε σε R90S και όλος ο κόσμος πίστεψε ότι είχε έρθει η ώρα. Δυστυχώς παρά τα εξαιρετικά σχόλια για την εμφάνιση της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας, η BMW δεν θέλησε να εντάξει την συγκεκριμένη version σε γραμμή παραγωγής.

Πιστεύω πώς σαν κι εμένα είναι πολλοί που περιμένουν να δουν ένα εκσυγχρονισμένο αλλά όχι σύγχρονο R50, R69S ή ένα R90S. Θεωρώ ότι υπάρχει μεγάλη περιέργεια για το πώς η αισθητική των παλαιών BMW μπορεί να ξαναβγεί μέσα από τα σύγχρονα σχεδιαστικά μυαλά.

Ποιος ξέρει όμως; Μπορεί να είμαι και ο μόνος…

Τελευταία τροποποίηση: Παρασκευή, 20 Μάιος 2011 18:17
Παύλος

Παύλος

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
Περισσότερα σε αυτήν την κατηγορία: « Ο κ. BMW - Helmut Dahne Real bikes for real bikers »